Шпинел Бобурийлар хазинасидаги энг қимматбаҳо тошлардан ҳисобланган. Уларнинг қиймати катталиги, ёрқинлиги, шаффофлиги ва пушти-қизил рангининг бойлиги билан баҳоланган.
“Балас ёқутлари” номи билан ҳам машҳур бўлган шпинеллар кўпинча ҳақиқий ёқутлар билан адаштирилган, бироқ энг яхши шпинел намуналари ўта тиниқлиги ва ўйма безаклар учун яроқлилиги билан ажралиб турган. Энг қимматбаҳо шпинеллар Бадахшон (ҳозирги Афғонистон ҳудуди)дан келиб чиққан бўлиб, одатда сайқалланган тошлар эмас, балки мунчоқ сифатида ишлатилган.
Бугунда Малайзия Ислом санъати музейида сақланаётган маржон XVII асрга оид еттита шпинел мунчоқлари билан безатилган бўлиб, улар қўш қатор марварид ипига қайта тизилган. Пастки қисмига томчисимон зумрад осилган. Ҳар бир шпинелга форс тилида Бобурийлар анъанасига хос фахрий унвон ўйиб ёзилган. Мунчоқлар чапдан ўнгга рақамланган.
