XV asrning ikkinchi yarmida Temuriylar davlatida musiqa tinglash maqsadida majlislar oʻtkazilgan.
Bunday majlislar musiqa san'at turining ijtimoiy hayotdagi asosiy taqdimot shakli edi. Majlislar nafaqat hukmdor va davrning mashhur shaxslari saroyida, balki shoir va sozandalar xonadonlarida ham o‘tkazilgan.
Temuriylar poytaxti Hirotda Husayn Boyqaro va Alisher Navoiylar davrida musiqa sanʼati eng yuqori darajaga koʻtarilgan. Bu davrdagi musiqa madaniyati umuminsoniylik, dunyoviy va diniy oqimlarning uygʼunligi va oʻzaro taʼsiri, musiqani tarqatishga, musiqa haqidagi ilmiy bilimlarga yol ochib berish, musiqani hissiy va estetik idrok etishning yuksak madaniyati, fors va turkiy-o‘zbek an’analari sintezi bilan tavsiflanadi.
Musiqiy va kengroq aytganda, badiiy universalizmga bo'lgan intilish musiqa san'ati homiylari tomonidan har tomonlama rag'batlantirildi va asta-sekin madaniy hayotning meʼyoriga aylandi. Koʻpgina musiqachilar oʻzlarining kasbiy bilimlarini faqat musiqa bilan cheklab qoʻymay, boshqa sanʼat va hunarmandchilik turlarini ham egallaganlar. Ular orasida yaxshi shoirlar ham bor edi. Shuningdek, ba’zi shoirlar cholg‘u asboblarini chalishni, musiqa bastalashni ham bilganlar.
Musiqaning keng tarqalishiga o'sha davrning ma'naviy-intellektual muhiti yordam berdi.
Batafsil ma’lumotni “O‘zbekiston madaniy merosi jahon to‘plamlarida” turkumidagi “O‘zbekiston musiqa merosi Rossiya Federatsiyasi to‘plamlarida” (VI jild) kitob-albomidan olishingiz mumkin.
Loyiha bosh homiysi Eriell-Group neft xizmatlari kompaniyasi.
