Temuriylar davrida kulolchilik chinakam gullab-yashnab, mahalliy an'analarni Xitoy san'atining ta'siri bilan uyg'unlashtirgan. 14—15-asrlarda samarqandlik hunarmandlar chinni shaklidagi kulolchilik buyumlarini yarata boshladilar, ular haqiqiy chinni ishlab chiqarish sirlari yoʻqligiga qaramay, ajoyib badiiy natijalarga erishdilar. Mahalliy oq loydan, kashinadan foydalanib, ular yorqin, boy ranglar va erkin naqshli noyob mahsulotlarni ishlab chiqdilar.
Samarqand bu sanʼatning markaziga aylandi, bu yerda nafaqat funksional obʼyektlar, balki haqiqiy sanʼat asarlari ham ishlab chiqarildi. Hunarmandlar qor-oq fonda dizaynlarni qo'llash uchun kobaltdan foydalanganlar, bu esa keramikaga o'ziga xos ko'rinish bergan. Dizaynlar ko'pincha qushlar, gullar va fantastik feniks kabi mifologik mavjudotlarning tasvirlarini o'z ichiga oladi, ular rassomlik kompozitsiyalarini yaratadilar.
Temuriylar kulollari moʻgʻullardan oldingi sopol buyumlardan nafaqat bezaklari, balki rang-barangligi va texnologik texnikasi bilan ham farq qilgan. Bu sanʼat Markaziy Osiyoda ham, Yevropada ham yuqori baholangan muhim eksport tovariga aylandi. Shunday qilib, temuriy kulolchilik nafaqat mahalliy madaniyatning ko‘zgusiga, balki o‘sha davr jahon badiiy an’analarining bir qismiga aylandi.
Mavzu boʻyicha batafsil maʼlumotni “Samarqand davlat muzey-qoʻriqxonasi toʻplami” kitob-albomidan olishingiz mumkin.
